Orthotrend van de week

Hier verzamelen we elke week een trend in de orthomoleculaire wetenschappen.

Oudere orthotrends vind je terug in het archief.

Laatste orthotrend

 

De wijze waarop aroma’s en smaken worden gemaakt in het lab is een vaak goed bewaard geheim van biotechnologische bedrijven. Volgens diezelfde bedrijven passen ze  een goedkope, efficiënte en volgens hen ook vaak een natuurlijke manier toe om smaken en aroma’s te produceren. Vroeg u zich weleens af waar een smaak precies vandaan komt als er op de verpakking van bijvoorbeeld water staat ‘natuurlijke aroma’s?
Hebben ze het water uit de fles daadwerkelijk verrijkt met een paar druppels vers sinaasappelsap, citroensap of kokosmelk? Wellicht niet, maar waar komen die ‘natuurlijke’ smaken dan wel vandaan?

Vandaag is genetische manipulatie en genetische modificatie schering en inslag. Vaak zijn het toepassingen van multinationals om gewassen weerbaar te maken tegen herbiciden en pesticiden, een hoger rendement te krijgen of gewassen te produceren waar een allergische stof niet meer in aanwezig is. Maar genetische ingrepen gebeuren ook om gisten, bacteriën en schimmels medicijnen, enzymen en aroma’s te laten produceren.

Sinaasappelsmaak bijvoorbeeld, vermeld op tal van producten in de supermarkt, is een smaakstof afkomstig van het naar sinaas smakende valenceen.
Voor de productie van valenceen op laboratoriumschaal zijn bepaalde bacteriën verantwoordelijk, meer bepaald de “Rhodobacter sphaeroides”, welke suiker door vergisting omzet in valenceen. Middels de correcte temperatuur, zuurstoftoevoer en specifieke voedingsstoffen, gedijt de bacterie uitstekend. Het goedje dat overblijft nadat de bacterie zijn werk heeft gedaan, is felbegeerd en er wordt in de voedingsindustrie dan ook veel geld voor neergeteld. De Rhodobacter bacterie is evenwel een van oorsprong natuurlijk aanwezige bacterie waar enkele kunstgrepen op zijn toegepast. Enkel door toedoen van deze genetische ingreep is de bacterie in staat een sinaasappelaroma te creëren. Meer bepaald werd een gen uit het DNA van een Canadese cipres - eveneens een producent van valenceen - ingebouwd. Dit proces om valenceen uit een bacterie te maken mits toevoegen van een bepaald gen, werd vrij recent (2010) voor het eerst toegepast door Nederlandse biotechnologiebedrijf Isobionics.

Waar natuurlijke smaakstoffen vandaan komen moet volgens de Europese wetgeving niet op verpakkingen vermeld worden. Ook niet als er genetisch gemanipuleerde bronnen zoals bacteriën aan te pas komen. De aanduiding ‘natuurlijk aroma’ is in  gevallen van vergisting- wat deze bacterie ook doet- toegelaten, omdat het fermentatieproces wordt aanzien als een natuurlijke methode.

Er zijn voor- en tegenstanders van dit soort laboratoriumtechnieken, die in de toekomst wellicht steeds meer zullen worden toegepast. De argumenten die bedrijven bovenhalen zijn onder meer:
Kostenbesparend, duurzaam, efficiënt, minder verspilling van water, energie, transport, logistiek, geen bestrijdingsmiddelen en andere schadelijke chemicaliën nodig.

De biologische, seizoensgebonden, lokale en korte keten tegenbeweging- die overigens steeds meer groeit- heeft geen behoefte aan dit soort gemanipuleerde hoogstandjes.
Dicht bij de natuur blijven behoeft geen krans, dus ook geen artificieel gemaakte ‘natuurlijke ‘smaken of aroma’s.

Wil je toch een sinaas- of valanceenaroma toevoegen aan gerechten of drank?
Probeer dan volgende tip:

  • Haal de schil van een biologisch geteelde sinaasappel of mandarijn.
  • Laat de schil drogen en verpulver de droge schil in de blender tot poeder. 
  • Of rasp heel fijn een beetje van een biologische sinaasappel en gebruik een klein beetje van deze zeste of poeder als smaakmaker bij bijvoorbeeld een puur chocolade dessertje.

Zo krijg je een natuurlijk aroma in de pure zin van het woord, zonder dat hier een lab, een bacterie of genetisch gemodificeerd proces aan te pas komt.

Bron:

  • "De beste manier om sinas te maken, is zonder sinaasappels" Quest- 08/2017
  • www.isobionics.com