Orthomoleculaire diagnostiek

In de orthomoleculaire Geneeskunde worden de nutriëntendeficiënties vastgesteld door een symptomatische lichaamsanalyse van de arts/therapeut en door een orthomoleculaire bloedanalyse in het labo. Er zijn nog andere diagnostische middelen die waardevolle en specifieke informatie over de patiënt kunnen geven.

Het is mogelijk met divers laboratorium onderzoek tekorten of overmaat van nutritionele stoffen en specifieke biochemische parameters orthomoleculaire diagnostisch te bepalen om een individuele behandeling op te stellen. Alleen de arts, tandarts, dierenarts kan een bloedanalyse aanvragen

De laatste jaren worden inzichten uit de orthomoleculaire geneeskunde steeds meer overgenomen in de standaard reguliere geneeskunde. Laboratoriumtesten zijn niet meer voorbehouden aan artsen alleen!

We willen niet op de stoel zitten van de arts, maar wel mee kunnen praten en mee kunnen adviseren in het belang van de patiënt/klant. In onze cursussen wijzen wij op alle mogelijkheden om voor uw praktijk minder bekende en eenvoudige testen zelf of te laten uitvoeren, mits je uiteraard geen bloed afneemt!

Wat wel heel belangrijk is en een must voor iedere medische of paramedische practici is dat je alle diagnostische testen kan interpreteren en integreren in je behandelings- of opvolgingsplan.

 

  • Voedingsdeficiënties herkennen aan de hand van lichaamssymptomen

Nog lang voor een klassieke diagnose gesteld kan worden kan je aan de hand van kleine lichaamssignalen en -symptomen voedingsdeficiënties herkennen. Je lichaamstaal leren lezen: het is de gemakkelijkste en goedkoopste vorm van diagnosestelling. Indien je de belangrijkste principes onder de knie hebt, kun je ze bovendien 24 op 24 uur toepassen in je praktijk.

In Module 6 Deel 1 van de professionele cursus bespreken wij uitvoerig hoe de voedingsstatus bij patiënten aan de hand van lichaamssymptomen kan worden bepaald. Hoe voedselstatus bij patiënten aan lichaamssymptomen herkennen, gezondheidsindicatoren vaststellen, lichaamstaal leren lezen door interpretatie van symptomen macronutriënten, mineralen, niet-mineralen, symptomen inventariseren bij gezondheidssituaties zoals osteoporose, psychische, precancerogeen, arousaldrempel, darmtraagheid, chronisch vermoeidheidsyndroom, ...

 

  • Orthomoleculair bloedprofiel evalueren

Meer en meer mensen willen vroegtijdig hun gezondheid en levenskansen diagnostisch laten onderzoeken. Artsen/therapeuten zijn te weinig holistisch bewust of hebben te weinig interesse/tijd om de gezondheid van hun patiënt diagnostisch ernstig op te volgen en aan te tonen hoe zij zich preventief kunnen beschermen tegen ziekten en hun levenskwaliteit en levensduur verhogen.

Diagnosestelling is een permanente opgave gedurende het hele leven voor iedereen en kan slechts optimaal verlopen indien de patiënt steeds centraal blijft staan en permanent mee kan diagnosticeren met de practicus. Een orthomoleculaire actieve diagnosestelling houdt in dat de patiënt meehelpt aan zijn eigen diagnose en zijn diagnose perfect zelf kan opvolgen! Elke gekwalificeerde therapeut en de patiënt zelf moeten inspraak hebben in de diagnosestelling. Bloeddiagnose is zeer complex en de referentiewaarden zijn niet altijd eenduidig vastgelegd! Er zijn grote verschillen tussen de klassieke en de orthomoleculaire referentiewaarden. Referentiewaarden hebben steeds een grote range! Hoe kleinere de range, hoe accurater de diagnose.

In Module 6 Deel 2 evalueren wij uitvoerig zowel het klassiek als het orthomoleculair bloedprofiel van de patiënt met de referentiewaarden voor diverse bepalingen. Volgende topics komen aan bod: de achterkant van diagnosestelling, eenvoudige orthomoleculaire bloedtesten, nutriënten analyse (albumine, DHEA,…), aeroob-anaeroob profiel, hypoglycemie, essentiële vetzuren AZ bepaling, …,specifieke bepalingen volgens pathologie (antioxidant capaciteit, malondialdehyde test, siaalzuur, ascorbaat, glutathion, bloedsuiker en cholesterol als antioxidant, urinezuur, transferrine), gastro-intestinaal (indicaan, lactulose/mannitol, antilichamen, Hypo-ionisch eiwitprofiel (HIPP), Vernes-test), detoxificatietesten (zware metalen, PCB’s...), CVD risicofactoren, hypocalciëmie, immuniteit, huiddiagnose, relevante klinische onderzoeken (kankermetastasen, PON-1 marker, kwikbelasting, thyroïdfunctie, melatonine, allergie, ...).